Май 24 2016

Joseph Brodsky * Tähti loistaa, mutta sinä olet kaukana…

runous

Иосиф Бродский

Звезда блестит, но ты далека…

 

Звезда блестит, но ты далека.
Корова мычит, и дух молока
мешается с запахом козьей мочи,
и громко блеет овца в ночи.

Шнурки башмаков и манжеты брюк,
а вовсе не то, что есть вокруг,
мешает почувствовать мне наяву
себя – младенцем в хлеву.

Tähti loistaa, mutta sinä olet kaukana.
Lehmä ammuu, maidon henkäilyyn
sekoittuu vuohenpissan haju
ja karitsa määkii äänekkäästi yössä.

Kengännauhat ja housunprässit,
eikä suinkaan se mikä on ympärillä,
estävät minua tuntemasta itseäni
valveillakin — sylilapseksi tallissa.

touokuu 1964

Suomentanut Jukka Mallinen.

Постоянная ссылка на это сообщение: https://www.suomesta.ru/2016/05/24/joseph-brodsky-tahti-loistaa-mutta-sina-olet-kaukana/

Добавить комментарий

Ваш адрес электронной почты не будет опубликован.