Boris Pasternak * Talviyö

Talviyö

Зимняя ночь

Jo talvi liidunvalkeaa
luntaan valoi.
Kynttilä paloi pöydällä,
kynttilä paloi.

Kuin sääskiparvi kesällä
liekissä kuollen
nyt suli lumihiutaleet
ruutua nuollen.

Ja pyry lasiin muovaili,
kirjoja valoi.
Kynttilä paloi pöydällä,
kynttilä paloi.

Ja valaistulla katolla
varjomme oli,
yhtyneinä kädet, jalat,
kohtalot oli.

Ja sievät kengät kolahti
nyt lattialle,
ja vahakyynel tipahti
jo miehustalle.

Yö kaikki nukkui, lumi vain
valkeaa valoi.
Kynttilä paloi pöydällä,
kynttilä paloi.

Kun tuuli puhui kynttilään
ja liekki häilyi,
kiusaus siivet levällään
kuin risti päilyi.

Kuu piileksi ja pilviin vain
hohdetta valoi.
Kynttilä paloi pöydällä,
kynttilä paloi.

Мело, мело по всей земле
Во все пределы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Как летом роем мошкара
Летит на пламя,
Слетались хлопья со двора
К оконной раме.

Метель лепила на стекле
Кружки и стрелы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

На озаренный потолок
Ложились тени,
Скрещенья рук, скрещенья ног,
Судьбы скрещенья.

И падали два башмачка
Со стуком на пол.
И воск слезами с ночника
На платье капал.

И все терялось в снежной мгле
Седой и белой.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

На свечку дуло из угла,
И жар соблазна
Вздымал, как ангел, два крыла
Крестообразно.

Мело весь месяц в феврале,
И то и дело
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Стих из романа “Доктор Живаго”

на финский перевели Helvi Juvonen и Arvo Turtiainen

Послать ссылку в: