«

»

Май 18 2015

Распечатать Запись

Rasul Gamzatov * Kurjet * Стих и песня

runousРасул Гамзатов

(перевод на русский Наум Гребнев)

Журавли

 

Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Они до сей поры с времен тех дальних
Летят и подают нам голоса.
Не потому ль так часто и печально
Мы замолкаем глядя в небеса?

Летит, летит по небу клин усталый,
Летит в тумане на исходе дня.
И в том строю есть промежуток малый —
Быть может это место для меня.

Настанет день и журавлиной стаей
Я поплыву в такой же сизой мгле.
Из-под небес по-птичьи окликая
Всех вас, кого оставил на земле.

Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Ajatus mulle tulee joskus mieleen:
Soturit, taisteluissa kaatuvat,
ei ehkä jääkään hurmetantereilleen,
vaan valkokurjiksi he muuttuvat.

Tänäänkin lentää kurjet ylitsemme,
ja kaihoisasti meille toitottaa.
Me hiljaa niiden jälkeen katselemme
kunnes ne taivaanrantaan katoaa.

Lentävät illan tullen kiilassansa
usvien halki kurjet uupuneet.
On yksi tyhjä paikka aurassansa.
Mulle sen lienevätkö varanneet?

Kai koittaa päivä, jolloin taivahalla
aurassa kurkien mä lentää saan,
äännellen teille harmaan pilven alla,
jälkeemme jotka jäitte katsomaan.

Ajatus mulle tulee joskus mieleen:
Soturit, taisteluissa kaatuvat,
ei ehkä jääkään hurmetantereilleen,
vaan valkokurjiksi he muuttuvat.

Эско Рахконен (Esko Rahkonen) спел ее так в свое время:

Слова сильно изменены — финский текст было бы трудно положить на русскую музыку.

Kurjet.

Mun outo joskus vallannut on mielle
ett' miehet sodast' palaamattomat
ei kaatuneetkaan maalle hurmeiselle
vaan valkokurjiks´ silloin muuttuivat.

Ain' niiltä ajoin tuonen kurjet lentää
ja ankeasti meille ääntelee
Siksi lie kaiho syömeen usein entää
silmä kun taivahalle tähyilee.

Kurjet lentää kohti taivaan kaukorantaa
Lähtö niiden on kuin lähtö ystäväin
Mä uskon että kurjet sua kantaa
Kun kerran lähdit pois mun viereltäin.

Ja siksi säilytän mä toivon hauraan
Nyt aina kannan vain sen mielessäin
Käy tieni tää se kerran kurkiauraan
En silloin koskaan jää yksinäin.

Послать ссылку в:
  • Добавить ВКонтакте заметку об этой странице
  • Facebook
  • Twitter
  • LiveJournal
  • Одноклассники
  • Blogger
  • PDF

Постоянная ссылка на это сообщение: http://www.suomesta.ru/2015/05/18/rasul-gamzatov-kurjet-stix-i-pesnya/

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *